( تا لاجرم « 1 » ) در موقف زارى از فضل بارى ( دوام آن مىخواهيم ، و پيوسته در طلب فوز و نجات بر سبيل مناجات شاكروار مىگوييم ، كه رب « 2 » ) قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَ عَلَّمْتَنِي مِنْ تَأْوِيلِ الْأَحادِيثِ ( الاية ، همواره بر قد « 3 » ) قدرت و حدّ طاقت بشرى ( بر پروردن « 4 » ) شاخ عدل و بر كندن بيخ ظلم و استثبات قواعد خير و ابتهاج « 5 » مناهج حق و اختيار مذاهب اخيار و اجتناب از مواقف اشرار و تقويت حال ضعفا و تمشيت كار صلحا شكر آن نعمت مىگزاريم ، و قضاى بعضى از آن حقوق واجب مىداريم ، و توفيق مزيد « 6 » استطاعت در مواظبت اوراد ( شكر و طاعت « 7 » ) مىجوييم ، ميسر باد ، و فرمان إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ ( الاية « 8 » ) همواره به گوش هوش فرو مىخوانيم ، و نجات آخرت « 9 » و رستگارى قيامت « 10 » در امتثال او امر و اجتناب زواجر آن مىدانيم ، و در آن ميكوشيم كه پيوسته مفسدان رميده باشند و مصلحان آرميده ، و فتنه‌ها ساكن و دلها مطمئن ، و دين حق « 11 » موّقر و حرمت شرع موّفر ، و اعلام اسلام مرتفع و امداد جهالت و ضلالت مندفع ، و آثار كفر منطمس و معالم « شرك مندرس ، چه مصالح و مفاسد ملك « 12 » در هم بسته است و مناهج و مقاصد « 13 » دين و دولت بهم پيوسته ، دين حق بىدستكارى شمشير آبدار ( رونق و نظام « 14 » ) نگيرد ، و كار ملك بىدستيارى دين كردگار ثبات و دوام نپذيرد . و بدين سبب پيوسته جوامع همت ما بر تبجيل علما و تعظيم فضلا - كه بحقيقت نگهبانان « 15 » حريم دينند و ساكنان حرم يقين و درّ درياى ( معرفت و درازى حقيقت « 16 » ) ايشان و در تيره شب جهالت جز بآشنايى روشنايى عقل ايشان راه بصباح نجاح معرفت نتوان برد و از غرقاب درياى ضلالت جز بسفينهء سينهء پرنور ايشان « 17 » بساحل نجات « 18 » نتوان رسيد - موقوف باشد . و حضرت « 19 » ما همواره بارباب علم و اصحاب فضل محفوف .

--> ( 1 ) لاجرم هميشه . ( 2 ) تعالى چنان مىخواهيم كه دوام آن دائم باشد و مىگوييم رب . ( 3 ) فاطر السموات و الارض ، و همواره بر قدر . ( 4 ) بپروردن . ( 5 ) ظ ، و انتهاج . ( 6 ) سا . ( 7 ) و شكر طاعت . ( 8 ) سا . ( 9 ) قيامت . ( 10 ) روز اقامت . ( 11 ) اللّه . ( 12 ) ظ ، ملك و شرع . ( 13 ) مقاصد . ( 14 ) رونقى و نظامى . ( 15 ) نگهبان . ( 16 ) حقيقت و درارى فلك معرفت . ( 17 ) سا . ( 18 ) ضا ، ايشان . ( 19 ) حضرت .